Tjitske Broersma studeerde af aan de Rotterdamse Dansacademie in toneeldans (klassiek ballet en moderne dans) en pedagogie. Naast deze opleiding volgde zij ook workshops bij o.a. Yuriko Kikuchi, Mary Hinkson, Betty Jones, Hans van Manen, Dorle Hoffman, Martha Eddy, Ciel Wertz, Fran Parker en werkte zij o.a. met de choreografen Lucas Hoving, Bianca van Dillen, Lynn Simonson, Kurt Jooss, Agnes de Mille, Gerhard Bohner, Gigi Caciuléanu.

Na haar opleiding aan de Dansacademie danste zij bij het Rotterdams Danscentrum o.l.v. Ineke Sluiter. In Rotterdam werd zij door Pina Bausch gespot en gevraagd naar Duitsland te komen. Zij ging en werkte met Pina Bausch en Hans Züllig bij het Folkwang Ballett, (nu Folkwang Tanzstudio) en ging met Pina Bausch vervolgens mee naar Wuppertal. Bekende stukken van het Wuppertaler Tanztheater waarin zij daar danste zijn o.a. Iphigenië auf Tauris, Der Grüne Tisch, Frühlingsopfer (Le Sacre du Printemps), Blaubart, Todsünden. Na ruim 7 jaar keerde zij terug naar Nederland en werd danseres en choreografe bij het Rotterdamse collectief Het Penta Theater dat de bestaande conventies in de dans uitdaagde en andere disciplines in haar voorstellingen opnam. Met Het Penta Theater trad zij o.a. ook op in Italië, Ierland, Zweden, Frankrijk en Japan.

Na haar actieve danscarrière stortte zij zich op het lesgeven en choreograferen. Zij nam de leiding op zich van het Danscentrum Utrecht. Onder haar bezielende leiding groeide het Danscentrum Utrecht snel uit tot de belangrijkste amateur-school van Utrecht en één van de toonaangevende scholen in het land, met een sterk profiel in moderne dans. Leerlingen werden gestimuleerd eigen werk te maken en het Danscentrum Utrecht werd een broeinest van creativiteit. De danstheater productie 'Two lips' die Tjitske Broersma in 1991 voor het Danscentrum Utrecht maakte sloeg in als een bom en zette de trend voor het maken van amateur-producties met een professioneel kader in Nederland. ‘Two lips’ and later ‘Dançar no Monte’ werden zelfs diverse malen in Duitsland gespeeld o.a. bij de Internationale Tanzwochen in Lahr en in Hamburg.

Vanaf het begin van de 90-er jaren verdiepte zij zich verder in de choreografie- en danstheorie en volgde o.a. de studies Laban Movement Analysis van de Rotterdamse Dansacademie i.s.m. het Laban Institute of Movement Studies in New York en de master-opleiding Teaching Strategies in Choreological Studies aan het Laban Centre for Movement and Dance in Londen. Daarnaast volgde zij ook een cursus regie. Zij was o.a. lid van de subsidiecommissie amateur-dans, jurylid bij dansfestivals en gaf (geeft) choreografie analyses en relectures in opdracht van het LCA en andere organisaties.
In het professionele opleidingscircuit was (is) zij o.a. stagebegeleider voor de docentenafdeling van de Rotterdamse Dansacademie en werkte zij o.a. als gastdocente voor enkele Nederlandse dansgroepen (Werkcentrum Dans, Rotterdam en Reflex, Groningen) en diverse beroepsopleidingen in Nederland en daarbuiten, zoals de Hogeschool voor de Kunsten in Amsterdam, Arnhem en Utrecht en de Academia Superior de Artes de Bogota (Colombia). Ook gaf zij workshops en cursussen in moderne dans en choreografie op allerlei niveau’s in binnen- en buitenland, w.o. voor het SKVR Rotterdam, het Intern. Choreografenconcours Groningen, de Internationale Tanzwochen Wenen en de Erasmus Universiteit in Rotterdam. Voor de Dansacademie Rotterdam werkt zij ook als gastdocent choreografie voor de choreografieopleiding en de Dance Unlimited master opleiding. Sinds kort is zij eveneens als docent verbonden aan de nieuwe kaderopleiding werelddans van LCA/SKVR.

Als choreografe maakte zij een reeks van eigen danstheater stukken voor zowel professionals als amateurs. Tevens werkte zij voor diverse grote toneelgezelschappen. Zie onder Choreografie en Toneel.

Rotterdams Danscentrum, 'Im Wind der Zeit',
choreografie: Pina Bausch

Wuppertaler Tanztheater, 'Blaubart',
choreografie: Pina Bausch

Het Penta Theater, '100% Kunststof',
deel Geel, choreografie: Hennie Konings